"نی مه " نام اثری زیبا و ماندگار است از کریم فائقیان. او در این کتاب عکس سعی نموده با توجه  به  شناخت و ادارکی  که از باورها ،عقاید و شاخصه های بومی و منحصر به فرد شهر خود بوشهر دارد با پرداختن به موضوعی همچون عکاسی از چهره نوازنده های موسیقی محلی بوشهر  بشکلی  بدیع ونو گرایانه براساس انتخاب فیگور و حالت نوازنده ساز ،نوع و جایگاه ساز در فرهنگ بوشهر و تر کیب و تلفیق آن با عناصرو  نمادهای دیگر بومی و استفاده مناسب از رنگ و نور، شیوه ای را برای توصیف و ارائه مفاهیم و دیدگاه خود انتخاب کند که هر چه بهتر و بیشتر بتواند همه شوروحال ،غم ها  وشادی  ها، دلتنگی ها وامیدهای این مردمان ساکن در کرانه خلیج فارس را بیان کند.این اثر قصه ای است آهنگین و ریتمیک از زندگی و کار وتلاش و باورهای مردمان بوشهر که گویی هر بار بشکل و گونه ای  درنغمه ی ساز نوازنده و پوزیشنی که او در اجرای کار خود دارد تجلی می یابد.شاید بتوان ریشه این همنوایی متواتر عکسها ی روایتگر را در شناخت کریم فائقیان از موسیقی ،خصوصا موسیقی بومی بوشهر جستجو کرد بی شک تجربه موفق وی در عرصه موسیقی تاتر وفیلم منجر به این شده که او بتواند با تلفیق عنصردیگری بنام ریتم وموسیقی به عکس آنها را جانی دوباره بخشد وقالبی را که او درارائه کارهای خود انتخاب نموده قوام دهد.سبک عکس های ارائه شده در این کتاب بشیوه تلفیقی است که سبک نوپایی در عرصه عکس محسوب میشود اما صاحب اثر کوشیده با شناختی که بر ابزار مدرن ونوظهور خود دارد آن را بطور خلاقانه ای درارتقاء عمق معنایی کارهایش بخدمت گیردوبا پرداختی سنجیده و مهندسی شده درنور ورنگ ، بافت و ترکیب بندی به عکسها هویتی بخشد مطابق بافضا واتمسفر حاکم در این زادوبوم با همه خصلتها و ویژه گی هایش. کتاب در ابتدا با مقدمه ای شیوا  و زیبایی ازاستاد ساعد نیک زاد که خود اصالتا بوشهری است آغاز میشود بطور مثال وی در توضیح نام اثر اینگونه می نگارد: "نی مه "نغمه یا موسیقی کار،هماهنگ سازی ضرب آهنگ های کلامی،موسیقیایی وریتمیک است برای بهره وری بهتر از نیروی کار.در ادامه کریم فائقیان نیز با یاداشتی صمیمی و دلنشین  با عنوان "سجده گاه خورشید "شهر ودیار خود رابشیوه ای شاعرانه توصیف میکند.این یادادشت در واقع مرام نامه ای است ازآقای فائقیان چرا که از طریق مطالعه این یادداشت سراسر تصویرمیتوان پی به بستر ذهنی زایش عکسهای کتاب ارزنده "نی مه "برد.

منبع : وبلاگ قاب شیشه ای ، دوست خوبم مهدی جهان افروزیان