سلام

جاتون خالی دوستان روز جمعه همراه با سید محمد فاطمی ، عبدالرحیم رضازاده و مرتضی زنده بودی یه سر رفتیم تا شهر کلمه ( همون روستای قبلی ) که خلاصه این سفر رو براتون می نویسم .

ساعت  ۵:۴۰  گوشیم زنگ خورد چشمام به زور باز می شد رحیم پشت در بود، سریع آماده شدم ، دوربین رو برداشتم و رفتم . برای صبحانه آش گرفتیم و رفتیم دنبال بچه ها .

آش رو جاتون خالی  اهرم تو پارک ایستادیم و زدیم  خدایش چایی که سید آورده بود اونجا بعد آش خیلی چسبید ، دمش گرم . تا اینجای مسیر رو رحیم راننده بود از اینجا به بعد رو سید گفت که می خواد برونه من اولش ترسیدم آخه سید خیلی تند میره  ولی بعد که کمی از راه رو رفتیم دیدم نه مثل اینکه رانندگیش بهتر شده .

به کلمه که رسیدیم هوا لطافت خاصی داشت ولی معلوم نبود قرار چی بشه ، بارون یا گرد و خاک  و شایدم کمی آفتاب . ولی خوب بی خیال ، می شد عکس گرفت . کنار جاده چند تا مزرعه تنباکو بود و سبزی و گندم

گندم ها دیگه وقت دروشون بود ولی تنباکو تازه کاشته شده بود . کشاورزها مشغول کار روی زمینشون بودن  .

بین مزارع پخش شدیم و رفتیم که عکاسی کنیم ، منم رفتم پیش زوجی که با هم روی زمینشون کار می کردند .

زمین رو اجاره کرده بودند البته خودشونم یه تیکه زمین داشتن که کوچیک بود و توش سبزی کاشته بودن .

بعد کلی صحبت کردن با این زوج و عکس گرفتن از مزرعه و کشاورزها دوباره جمع شدیم دور هم  ، همین موقع بود که دوست سید آقای احمد آذربان همراه با آقای خرسند به ما رسیدن هر دو از بچه های گل شهر کلمه بودن .

بعد سلام و احوال پرسی آقای آذربان شدن راهنمای ما ، سوار شدیم و رفتیم پیش خانواده آقای احمدی یه خانواده عشایری که دیگه تقریبا 3 سالی بود ساکن شده بودن و کوچ نمی کردن ولی هنوز توی همون سیاه چادرهای خودشون زندگی می کردن ، واقعا خانواده مهمان نوازی بودن  اونجا کلی دوغ خوشمزه زدیم به بدن  جاتون خالی

مادر خانواده در آن واحد چند تا کار رو انجام می داد که خیلی برام جالب بود ، دوغ درست میکرد و لورک و کشک و ماست  اینور دیگش رو آتیش پر از دوغ بود و اونور پر از شیر که داشت می جوشوند که ماست درست کنه همزمان کشک هم درست می کرد .

بعد از کلی عکس گرفتن از این خانواده مهربون با راهنمایی آقای آذربان رفتیم سراغ مزرعه ای که گیاهی توش کاشته شده بود که من تا حالا ندیده بودم ، واقعا قشنگ بود به این گیاه گلرنگ می گفتن . ولی از اینجا به بعد یه کمی هوا گرم شده بود و پشه های ریزی که اونجا بودن داشتن اذیت می کردن . نامردا نیش که نمیزدن تو چشم و گوش و بینی آدم میرفتن . خلاصه از اینجا هم در رفتیم ولی قرار شد برای برداشت محصول مزرعه برگردیم و عکاسی کنیم .

برای نهار هم که داش احمد کلی شرمنده کردن و ما رو بردن باغ یکی از دوستانشون . سید و آقای خرسند زحمت تهیه نهار رو کشیدن . دستشون درد نکنه .

بعد نهار هم که نشستیم و گپ زدن تا وقت خداحافظی که دیگه باران هم شروع شده بود و خلاصه جای همه عزیزان خالی بود .

گزارش سفر همراه با عکس  وبلاگ سید محمد فاطمی

گزارش سفر همراه با عکس  وبلاگ مرتضی زنده بودی

گزارش سفر همراه با عکس  وبلاگ رحیم رضا زاده